باز ايستادگان نبودند تا آن گاه كه حجّتى روشن بسويشان آمد ( 2 ) يعنى رسولى از جانب خداى كه صحيفه‌هاى پاكيزه را ( قرآنى كه از كذّب منزّه است ميخواند ) كه در آن نامه‌ها نوشته‌هايى است استوار ( 3 ) و كسانى كه كتابشان خبر داده ( در باره نبوّت محمد ص ) اختلاف نداشتند مگر از پس آنكه حجّت ظاهر ( محمد ص ) بسويشان آمد . ( 4 ) و اهل كتاب دستور نداشتند جز اينكه خداى او را بپرستند در آن حال كه دين خويش را براى او خالص كنند و ميل كننده بدين اسلام باشند و نماز را بپاى دارند و زكات را بدهند ، و اين كيش راست و استوار است ( 5 ) البتّه آنان كه از اهل كتاب كافر شدند و نيز مشركان در آتش دوزخند ، در آن حال كه در آتش هميشه ميمانند آنان خود بدترين آفريدگانند ( 6 ) آنان كه ايمان آورده‌اند و كارهاى ستوده كردند آنان حقّا بهترين آفريدگان هستند ( 7 ) پاداششان نزد پروردگارشان بهشتهاى جاودانيست كه نهرها از زير آن روانست هميشه در آنجا جاويد باشند خداى از ايشان خوشنود شود و ايشان از او خوشنود باشند اين ( بهشت و رضوان ) براى آن كس است كه ( از انتقام ) پروردگار خويش بترسد . قرائت : نافع و ابن ذكوان ( البراية ) با همزه قرائت كرده و ديگران بدون همزه خوانده‌اند . دليل : ابو على گويد : البريئه از براء اللَّه الخلق است ، پس قاعده در آن همزه است مگر اينكه آن از مواردى باشد كه ترك همزه نموده مثل قول ايشان